Connect with us

Glas naroda

Spasić: Vlasti, režimi i sistemi se mijenjaju, a špijunaža ostaje ista

Published

on

Beograd nije Kazablanka, on je postao svjetski špijunski centar naročito od početka sukoba u Ukrajini, ali i na Bliskom istoku, jer je glavni grad Srbije na raskrsnici puteva između Bliskog istoka i Evrope, a uvijek su aktuelna i dešavanja na Kosovu i Metohiji.

Istakao je ovo u intervjuu za “Glas Srpske” bivši visoki funkcioner jugoslovenske Službe državne bezbednosti Božidar Spasić, dodajući da je i u njegovo vrijeme bilo slično stanje, samo što su sada obavještajci puno bolje opremljeni zahvaljujući tehnološkom napretku.

Moramo imati na umu jednu činjenicu, da se vlasti, režimi i sistemi menjaju, a špijunaža ostaje ista, tako je sada, a neće se puno promeniti ni u budućnosti – rekao je Spasić.

GLAS: Srbija zbog svog položaja, ali i globalnih okolnosti, reklo bi se da postaje sve više interesantna inostranim službama. Da li je Beograd danas neka vrsta Kazablanke?

SPASIĆ: U Kazablanki je bilo nekoliko špijuna, a u Beogradu prema našim informacijama postoji velika koncentracija stranih obaveštajnih službi. Imamo strane službe iz zemalja koje su formirane nakon raspada bivše Jugoslavije, tu je i drugi prsten koje su nešto malo dalje od naših granica, a to su NATO zemlje koje imaju cilj da prikupljaju podatke o Srbiji. Niko se ne usuđuje precizno da kaže koji je to broj, što stranih agenata, što domaćih državljana, koji rade za strane obaveštajne službe.

GLAS: Koje su inostrane službe najprisutnije na ovim našim prostorima te kako uopšte izgleda njihov rad i vrbovanje ljudi?

SPASIĆ: Poslednja hapšenja u 2023. godini ukazuju da je među najaktivnijim hrvatska služba, ali i bugarska obaveštajna služba koje su članice NATO-a, a imali smo i veliku špijunsku organizaciju iz Albanije, gde zajednički deluju albanska obaveštajna služba i služba sa okupirane teritorije Kosova i Metohije, a njihov zajednički naziv je ŠIŠ. Ono što je sigurno jeste to da su oni u 2023. godini bili udarna pesnica velikih obaveštajnih službi. Glavni ciljevi obaveštajnih službi postavljeni su preko nemačke službe, tu deluje i američka služba, ali i službe Francuske, a posebno izdvajam destruktivni deo, a to je služba Velike Britanije koja je sama po sebi posebna priča.

GLAS: Kažete da je britanska obavještajna služba najaktivnija na ovim našim prostorima. Zbog čega smo im toliko interesantni?

SPASIĆ: To vuče korene iz želje Britanaca da imaju glavni uticaj na Balkanu, zapravo oni su izvršioci američke politike, najveći obaveštajni centar zapadne politike nalazi se na našoj okupiranoj teritoriji Kosova i Metohije. Oni tradicionalno ovde imaju razgranatu špijunsku mrežu i to nije nikakva tajna. Njihov zadatak je da budu neposredni izvršioci, jer dugo godina izučavaju naše područje. Imali su ljude od uticaja, a veliki broj naših bivših političara iz režima pre rata bio je na vezi sa britanskim obaveštajnim službama. Velika Britanija zastupnik je američkih interesa.

GLAS: Kako da prepoznamo nečiji obavještajni rad, odnosno širenje dezinformacija kao jednog od oblika specijalnog ratovanja?

SPASIĆ: Špijunaža podrazumeva prikupljanje podataka, vrbovanje agenata od uticaja u određenim državnim organima, a poenta je da vrbujete lice koje ima određen uticaj. Ta lica su na meti napada stranih obaveštajnih službi, nude im razne pogodnosti kao što je vraćanje imovine u Hrvatskoj, priznaće im penzije, neće im maltretirati porodicu, koriste tu vrstu uticaja. Prepoznavanje stranih špijuna težak je i složen posao, jedino ga možete prepoznati na taj način ukoliko strani špijun ili naše lice koje radi za njih, postane toliko neoprezan da prikuplja podatke javno. Uz to, možete ga prepoznati ako ga vidite da se stalno pojavljuje na skupovima gde su vojska i policija, ali i politički događaji te onda svojim komentarima u masi ili na društvenim mrežama pokušava da širi dezinformacije.

GLAS: Koliko su inostrane ambasade u stvari baze za te obavještajce i kako komentarišete ponašanje inostranih ambasadora koji sve više izlaze iz okvira diplomatskog bontona?

SPASIĆ: Strane ambasade su uvek centri špijunskog djelovanja, naravno moramo izdvojiti vrh diplomatije, ambasadori se ne bave špijunažom, oni pokušavaju da ostvare određeni politički uticaj i da pridobiju ljude svojim izjavama. Drugi ešalon koji ide iza njih, to su agenti iz ambasada koji se predstavljaju kao prvi i drugi sekretari. Uglavnom, ambasade predstavljaju centre obaveštajne aktivnosti i to nije nikakva tajna. U obaveštajnom radu nikome nisu čiste ruke, a to rade i naše službe jer se bave istom metodologijom. Deo špijunaže je i javan, ali morate dobro proceniti šta je tu špijunsko. Recimo, u Beogradu imate stotinak ambasada, čitav niz ljudi unutar ambasade se bavi špijunskim radom, to mi zapravo i ne znamo jer su njihovi zadaci maskirani kroz pravne, ekonomske, novinarske i druge profesije.

GLAS: Koliko su i protekli izbori, ali i postizborni proces u Srbiji ogoljeli dejstva pojedinih inostranih tajnih službi?

SPASIĆ: Naše obaveštajne službe primetile su, čim je predsednik Vučić raspisao izbore, da je došlo do komešanja lica koja su već bila u evidenciji naših službi koje se bave obaveštajnim radom, da je odjednom uočen veliki priliv novih građana, službenika ambasada, a mnogo novinara počelo da kruži Balkanskim poluostrvom i Srbijom, istražujući raspoloženje građana. Odlazili su na političke skupove, njima su ovi izbori bili majka svih izbora, jer je bio cilj da se uz pomoć zapadnih obaveštajnih službi režim Aleksandra Vučića promeni “švajcarskim sirom”, odnosno političkom linijom koja bi bila neminovni izvršilac naloga koji se izdaju od strane međunarodnih obaveštajnih službi. Ovo se odnosi na naš odnos prema Rusima, Kinezima, procenjivali su i špijunirali kakva je situacija sa naoružavanjem srpske vojske, sve su to bili predmeti interesovanja.

GLAS: Nekako je olako iz medijske pažnje skrajnut slučaj hapšenja i protjerivanja hrvatskog državljanina u Srbiji, koji je bio optužen za špijunažu. Kakva su vaša saznanja kada je riječ o ovom slučaju?

SPASIĆ: Šnajder, špijun koji je stavljen za prvog ili drugog sekretara ambasade, službovao je na Kosovu i Metohiji, bio je u Prištini predstavnik Hrvatske i tamo je uspostavio dobre veze, ne sa šiptarskom populacijom, nego sa američkim, engleskim i drugim špijunima i sa njihovim štabovima. Kroz razne kurseve pripreman je za obaveštajca, da se bavi obaveštajnim radom kod nas. To smo znali čim je došao u Beograd, a znali smo i šta je radio na Kosovu i Metohiji. On se kao Hrvat orijentisao na sever Srbije oko Subotice, gde ima dosta Hrvata i tu je pokušavao da unosi pometnju i da vrbuje ljude. Hrvati su ignorisali naša upozorenja, iako su bila dobronamerna jer nije nam bilo u interesu da napravimo incident. On nije napravio veliku štetu, pošto smo mi sve to pratili, jer je dobijao samo one podatke koje smo mi želeli da dobije i onda smo ga proterali, a lica koja su mu davala informacije kasnije su se pravdala da nisu znali o čemu se radi, mislili su da je to normalan razgovor.

GLAS: Kako je to bilo u vaše vrijeme, dok ste još bili profesionalno aktivni?

SPASIĆ: Zadatak špijunaže je da dobiješ informaciju, bilo kakva informacija je dobra. Dobra je onda ako umeš dobro da je proceniš i ako je dobiješ od ljudi koji mogu da je potvrde. Moram priznati da smo mi bili puno agresivniji u tom smislu, a hapsili smo nemačke državljane, jer je novinar Hans Peter Rulman bio napravio špijunski aparat u Beogradu i prikupljao informacije o našoj vojsci, što nam nije promaklo. Uhapsili smo ga i osudili na sedam godina i onda su Nemci molili da ga pustimo, što se kasnije i desilo. Sadašnje službe su tehnički mnogo opremljenije i sigurno imaju puno više informacija s obzirom na to da mogu da koriste mnogo toga, od telefona do dronova, a u naše vreme, nije bilo ni mobilnih telefona, onda možete zaključiti kolika je to razlika, ali suština se nikada nije promenila.

U BiH uvijek rovita situacija

GLAS: Kako gledate na bezbjednosnu situaciju u BiH?

SPASIĆ: Vlasti kažu da je bezbednosna situacija stabilna, što znači da nema sukoba. Rekao bih da je u BiH bezbednosna situacija uvek rovita. Najveći problem i faktor koji izaziva nestabilnost jeste mešanje stranog faktora i u potpunosti sa sigurnošću možemo reći da, kada bi se manje mešali, vrlo verovatno bi sva tri naroda postigla mnogo veći stepen poverenja.

Izvor: GLAS SRPSKE

Nastavi Citanje
Klikni za komentar

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Glas naroda

Demokrate insistiraju da ulica u Podgorici dobje ime po ubijenom Pavlu Bulatoviću

Published

on

Predlog Demokratske Crne Gore da ulica u Podgorici ponese ime bivšeg saveznog ministra odbrane Pavla Bulatovića, koji je ubijen 7. februara 2000. godine u Beogradu, još nailazi na otpor sledbenika politike bivšeg režima.

Odbornik Demokrata u parlamentu glavnog grada Crne Gore Vladimir Čađenović saopštio je da oni, uprkos negodovanju pojedinih opozicionih partija, ostaju čvrsto pri kandidovanom predlogu koji će se naći na dnevnom redu jedne od narednih sjednica opštinskog parlamenta.

Pavle Bulatović to zaslužuje. Radi se o jednom od najboljih sinova Crne Gore koji je nevino prolio krv boreći se protiv začetka organizovanog kriminala i koji je u Crnoj Gori uživao veliki ugled. Negativni komentari su potpuno neutemeljeni, a oni koji tako nešto tvrde treba to i da dokažu, poručio je Čađenović.

Pavle Bulatović je početkom devedesetih bio funkcioner DPS i ministar unutrašnjih poslova u Vladi Mila Đukanovića. Nakon rascepa u toj partiji on se priklonio struji Momira Bulatovića. Za saveznog ministra policije izabran je 1992. godine u Vladi Milana Panića. Već naredne godine izabran je za saveznog ministra odbrane i to mjesto je pokrivao u vladama Radoja Kontića i Momira Bulatovića.

Ulice i trgovi u Podgorici se mogu, prema pravilniku, imenovati po državnicima, vojskovođama, vladikama, herojima koji su zadužili Crnu Goru, te ličnostima koje su dale  naučni, kulturni, prosvetni i sportski doprinos razvoju Crne Gore.

(Novosti)

Nastavi Citanje

Geopolitika

Bajden o Putinu: “Ludi kučkin sin”, Putin o Bajdenu: Shvatamo šta se događa u SAD

Published

on

Ruski predsjednik Vladimir Putin reagovao je danas na izjavu američkog kolege Džozefa Bajdena koji ga je nazvao “ludim k******m sinom”, rekavši da je to adekvatna reakcija šefa Bijele kuće.

– Rekao sam da ćemo sarađivati sa bilo kojim predsjednikom, ali vjerujem da je za nas, za Rusiju, Bajden poželjniji. I, sudeći po ovome što je rekao, potpuno sam u pravu, jer je ovo adekvatna reakcija na ono što je rečeno sa moje strane – rekao je Putin novinarima, prenosi TASS.

Američki predsjednik Džozef Bajden nazvao je ranije danas ruskog predsjednika Vladimira Putina “ludim kučkinim sinom”, navodeći da zbog njega i drugih uvijek mora da se brine o mogućem nuklearnom sukobu, iako su, kako je naveo, klimatske promjene egzistencijalna prijetnja za čovečanstvo.

Putin je dodao da Bajden ne bi mogao da mu kaže: “Volođa, bravo, hvala, pomogao si mi puno.”

– Mi shvatamo šta se tamo događa sa unutrašnjepolitičkog aspekta i takva reakcija je apsolutno adekvatna. Znači, bio sam u pravu – rekao je Putin.

Bajden je i ranije u javnosti koristio uvredljivi izraz “k****n sin”, pa je tako u januaru 2022. godine nazvao izvještača Foks njuza iz Bijele kuće.

Nastavi Citanje

Glas naroda

SDT priprema finansijsku istragu protiv Grandovaca zbog šverca cigareta!

Published

on

Specijalno državno tužilaštvo (SDT) priprema se da započne finansijsku istragu u predmetu protiv takozvane ekipe iz Granda, zbog međunarodnog šverca cigareta, saznaju Vijesti nezvanično.

Više osoba uhapšeno je velikoj akciji pripadnika Specijalnog policijskog odjeljenja (SPO), a kao jedan od navodnih organizatora krijumčarenja označen je Aleksandar Aco Mijajlović, neformalni suvlasnik kompanije Bemaksa.

Istražiteljima, tvrde upućeni, predstoji ogroman posao da isprate trag novca i utvrde na koga se sve vodi milionski vrijedna imovina koja se dovodi u vezu sa osumnjičenima i povezanim licima…

Mijajlovićevog imena zvanično nema u toj firmi, iako godinama slovi za suvlasnika tog građevinskog giganta.

On je jedini vlasnik firme “Easy Drive”, koja je registrovana 2007. godine za iznajmljivanje automobila – renta kar, ali se bavila i građevinarstvom.

Ta firma imala je nekoliko višemilionskih poslova povezanih sa firmom “Bemaks” i Prvom bankom. Registrovana je na istoj adresi kao i “Bemax”, “Genex” i više drugih povezanih firmi.

Prema podacima iz registra firma je za period 2020, 2021. i 2022. godine ostvarila neto profit od 1,9 miliona eura.

Prema podacima iz katastra, u vlasništvu firme je i 1.000 kvadrata poslovnog prostora u Podgorici, veliki zemljišni kompleks i hale u Podgorici gdje je bila fabrika “Titeks”, preko šest hiljada kvadrata zemljišta u Miločerskom parku…

Stečajna uprava “Vektre Montenegro”, bivše kompanije biznismena Dragana Brkovića, u septembru prošle godine saopštila je da je za 9,6 miliona eura prodala dio imovine firmi “Easy Drive”. Mijajlovićeva firma je tada za devet miliona eura postala vlasnik 29.000 kvadrata zemljišta kod bivše fabrike Titeks i bivšeg “Vektrinog” poslovnog prostora u Baru vrijednog skoro 600 hiljada eura.

Ta Mijajlovićeva kompanija se u novembru 2021. uknjižila na veliki zemljišni kompleks od 6.286 kvadrata u Miločerskom parku koji joj je prodala Prva banka. Riječ je o zemlji koju je banka preuzela prije više od deceniju od firme “San Investments”, iza koje stoji srpski biznismen Stanko Cane Subotić, jer nije vratila kredit od 2,2 miliona eura. “Easy Drive” je nakon preuzimanja ovog zemljišta na 250 metara iznad obale između Kraljeve i Kraljičine plaže u Miločeru, upisao hipoteku u korist Prve banke od 5,1 milion eura na ime isplate kupoprodajne vrijednosti do oktobra 2024. godine. Na ovim parcelama upisana je i zabilježba restitucije koju traži Aleksandar II Karađorđević.

Firma je do prije dvije godine bila i vlasnik osam stanova od 45 do 106 kvadrata i šest garaža u luskuznom turističko-stambenom naselju Kostanjica. Te nekretnine sada se vode na “Bemax”. Riječ je o naselju “Boka Projekt” koji se nalazi kod ostrva Gospa od Škrpjela, zbog kojeg je UNESCO-a pokrenuo postupak brisanja Kotora sa liste svjetske baštine.

Da je riječ o višemilionskoj imovini pokazuje i podatak da je u katastru 2015. godine na nju bila upisana založna izjava – hipoteka jer je Prva banka dala garanciju od 6,3 miliona eura firmi “Easy Drive”. Korisnik garancije je bila firma CRBC.

Nevladina organizacija MANS je 2019. godine, po Zakonu o slobodnom pristupu informacijama, od kompanije Monteput tražila kopiju podizvođačkog ugovora i svih aneksa između CRBC i “Easy Drive” u vezi s izgradnjom autoputa Bar Boljare. Iz Monteputa su MANS-u tada odgovorili da oni nemaju uvid u podizvođačke ugovore, ali su potvrdili da je tadašnje Ministarstvo saobraćaja i pomorstva izdalo saglasnost za angažovanje ovog podizvođača.

Mijajlovićevog imena zvanično nema u firmi Bemax, iako godinama slovi za suvlasnika tog građevinskog giganta. On je, međutim, direktor kompanije “Alec Montenegro”, čiji je osnivač Bemax, koja je osnovana 2013. godine, posluje sa gubitkom (u 2022. od tri i po hiljade eura) i nema značajnu imovinu.

Takođe, član je Upravnog odbora firme “Arena B”, čiji je osnivač takođe Bemax, koja posluje sa gubitkom (u 2022. od 419 hiljada eura) a najznačajnija imovina je oprema od pet miliona eura.

Mijajlović je ovlašćeni zastupnik i firme “S & I Invest”, čiji je vlasnik Bemax. “S & I Invest” prema finansijskim iskazima posluje sa gubitkom (u 2022. od 372 hiljade), a skoro jedina imovina su im avansi za nekretnina od 14,6 miliona eura. U iznosu od 14,2 miliona eura imaju dug prema “matičnom i zavisnim pravnim licima”.

Mijajlović je i izvršni direktor firme “Monte Media FZCO” iz Danilovgrada, čije je sjedište u Bandićima, Opština Danilovgrad. Ova firma je osnovana 2022. godine i tada je imala gubitak u poslovanju od 28 hiljada eura. Najznačajnija imovina kompanije su avansi za nekretnine od 1,4 miliona eura, a u iznosu od 1,3 miliona eura ima dugove “prema matičnom i zavisnim pravnim licima”.

Mijajlović je do 2018. godine bio je sa Rankom Ubovićem suvlasnik kompanija “Hidroenergija Montenegro”, koja na sjeveru Crne Gore ima deset malih hidroelektrana. Sadašnji vlasnici su Ranko Radović Oleg Obradović. Ova kompanija do prije dvije godine imala je siguran otkup električne energije od oko osam miliona eura godišnje, od novca kojeg plaćaju svi građani preko računa za struju. Kompanija je nakon toga istupila iz ovog sistema i prešla na berzansku prodaju struje zbog većih cijena.

Drugi uhapšeni Golub Vojinović i Dejan Jokić suvlasnici su po 25 odsto firme “D&G” iz Podgorice, koja je registrovana za trgovinu pićima. Druga dvojica suosnivača su Saša Pekić i Boris Gačević. Ta firma je osnovana 2021. i u toj i narednoj godini ostvarila je gubitak od 30 hiljada eura.

Golub Vojinović je sa Vukašinom Vojinovićem vlasnik kompanije “Lupo D’Argento” čije je sjedište na Cetinjskom putu u Podgorici, a ta firma vlasnik je istoimenog restorana na Žabljaku na koji je do 2020. godine imala dozvolu Agencije za duvan za prodaju na malo duvanskim proizvodima.

Prema podacima iz katastra, ta firma nije vlasnik imovine, a u 2022. godini imala je neto profit od tri hiljade eura.

Cijela “Bemaxova” imperija firmi na adresi “Studentska 2A”

Kompaniji Bemax zvanična adresa je Ulica studentska 2A, na kojoj se nalazi još 13 firmi od kojih je 11 direktno povezano sa ovom kompanijom.

Ta ulica se pruža od prvog kužnog toka kod poslovnog centra “BIG” (bivša Delta) do Novog studentskog doma. “Vijesti” juče nisu mogle da pronađu tu adresu.

Na toj adresi je i zvanično sjedište “Bemaxa”, koja je u posljednje tri godine imala zvanični neto profit od 51 milion eura, kapital od 150 miliona. Prethodni, kako je i sam priznao, formalni vlasnik Veselin Kovačević je u julu 2022. godine firmu prodao Ivanu Uboviću, sinu Ranka Ubovića, za svega 750 hiljada eura.

Na toj adresi je i sestrinska firma “Genex.me” koja se sada vodi na Vlajka Dedića, kao i “Genex PG” koja se vodi na Sretena Lakušića.

Tu je sjedište i firmi čiji je Mijajlović vlasnik ili direktor “Easy Drive” i “S & I Invest”.

Na ovaj adresi je i firma “M portal” koja ima i istoimeni portal, koji slovi za mediji blizak bivšem režimu. Zvanični vlasnik firme je Zoran Vujičić, a prema stranicama portala, glavni sponzor je Bemax.

Tu je sjedište i kompanije “Gufo” registrovane za usuge hotelskog smještaja. Njen vlasnik je Željko Garić Beli, koji je kao fizičko lice jedini osnivač Ženskog košarkaškog kluba “Budućnost Bemax”.

Ta kompanija svojevremeno je, nekretninama vrijednim 4.645.000 eura, garantovala za uhapšenog bezbjednjaka Petra Lazovića.

Na toj adresi je i firma “Montim” registrovana za vađenje ruda i kamena, kao i “First Real Estate Management 3”, registrovana za promet nekretninama, a obje su u vlasništvu Bemaxa.

Tu se nalaze i “Future Hidro” i “Future Sun”, registrovane za proizvodnju električne energije, a njihov vlasnik je Ivan Ubović.

Tu je i firma “Saprom”, registrovana za hranu, piće i duvanske proizvode, u čijoj upravi su do 2015. godine bili Mijajlović i Ranko Ubović, a sadašnji većinski vlasnik je Sreten Lakušić.

Izvor: VIJESTI

Nastavi Citanje

U Trendu