Connect with us

Glas naroda

SUMNJA: Milioni za rukometašice i košarkaše Budućnosti sa računa MO nezakonito isplaćeni!?

Published

on

Afere se nižu jedna za drugom a DPS istim tempom vraća na vlast. Da li je riječ o slučajnosti, volji spoljnjeg faktora ili nečem trećem možemo da nagađamo. Jasno je da situacija klizi u pravcu koji neće biti dobar za građane.

Nakon otkrića da je osnivač NVO ŽRK Budućnost preko koje su kroz donacije uplaćeni milioni, portal Press blizak danas je nastavio da otvara aferu vezanu za finansiranje ovog kluba. Prema saznanju ovog medija i istraživačke mreže LUPA bivši ministar odbrane Predrag Bošković u periodu od 2017. do 2020. godine navodno je nezakonito iz Ministarstva odbrane isplatio više od 10 miliona eura, preko budžetske rezerve, Ženskom rukomentnom klubu “Budućnost” i Košarkaškom klubu “Budućnost”.

PRESS navodi da je u saradnji sa Mrežom za istraživanje organizovanog kriminala i korupcije – LUPA došao do tajnih izvoda i analitičkih kartica, koji dokazuju da su preko budžetske rezerve vršene transakcije ka ŽRK “Budućnost”.

Zakonom o sportu jasno je predviđen način finansiranja potreba u oblasti sporta, pa navedeni mehanizam navodno predstavlja i grubo kršenje propisa u oblasti sporta.

Takođe, nepoznato je za koju svrhu su opredijeljena sredstva, pa je otvorena sumnja da su ta sredstva ili dio njih posredstvom neprofitnih organizacija završila na račune privatnih lica, a ne na sportske aktivnosti kako je propisano Zakonom o sportu.

Analitička kartica Foto: LUPA/PRESS

Portal PRESS objavio je prije dva dana dokaz da u Crnoj Gori postoji nevladino udruženje koje se zove “Ženski rukometni klub “Budućnost”, što je u suprotnosti sa Zakonom o sportu. Upravo ta NVO je u posljednjih devet godina imala prihod od oko 19,3 miliona eura, stečen najvećim dijelom od donacija.

Takođe, objavljeno je i da su formalni osnivači te NVO – Darko Šuković, vlasnik portala “Antena M” i njegov kum Radomir Đurđić.

Novinari istraživači nisu mogli da dođu do podataka sa koliko novca je Šukovićeva NVO raspolagala od 2002. godine do 2012. godine, međutim u Upravi prihoda i carina Crne Gore dostupni su podaci od 2013. do 2021. godine.

Gotovo svake godine evidentiran je milionski prihod. Najviše 2015. godine – 3.286.353 eura. Najveći dio finansija stigao je putem donacija, što se može vidjeti u statističkim aneksima, ali teško je utvrditi ko su bili donatori.

Evidentirano je da je NVO imala osam zaposlenih, međutim nije poznato ko su i nadležni državni organi bi morali da ispitaju sve te činjenice.

Novinar je ranije kontaktirao Šukovića, koji je u kratkoj poruci saopštio: “U žurbi sam, a u Klubu nijesam od 2003. godine. Tako da svakako nijesam sagovornik, šta god da je tema”. Nakon objave istraživanja otpozdravio je objavljene činjenice sa “sportskim MRŠ”.

Sa druge strane, u međuvremenu se javio i Đurđić koji je potvrdio da je sa Šukovićem 2002. godine osnovao NVO Ženski rukometni klub “Budućnost” ali da posle 2003. godine nije bio u toj NVO a ni u rukometnom klubu.

On nije želio da otkrije imena ljudi koji su nastavili da vode priču oko NVO i rukometnog kluba “Budućnost”.

CRPS bilježi da je nevladina organizacija obrisana iz tog registra 7. decembra 2018. godine, međutim u Uprava prihoda i carina Crne Gore i dalje je vodi kao aktivnu i uredno prima finansijske izvještaje od ovlašćenog lica te NVO – Marijane Bulatović.

Tako se u Bilansu uspjeha te organizacije za 2021. godinu može vidjeti da su te godine prihodovali 834.729 eura i da se radi o novcu koji je stečen najvećim dijelom subvencijama i donacijama.

Prema podacima mreže LUPA i portala PRESS u narednim danima bi dokazi o navodno nezakonitim isplatama preko budžetske rezerve za ŽRK “Budućnost” i KK “Budućnost” trebalo da budu prezentovani putem prijave i Specijalnom državnom tužilaštvu (SDT), na čelu kojeg je glavni specijalni tužilac Vladimir Novović.

Osim Boškovića prijavom će biti obuhvaćena i NN lica iz Ministarstva finansija na rukovodećim pozicijama u periodu od 2017. do 2020. godine.

Sumnja se da je Bošković isplatama sredstava, koja su budžetom dodijeljena Ministarstvu odbrane, počinio više krivičnih djela, između ostalih i zloupotrebu službenog položaja.

(IZVOR: PRESS)

Glas naroda

SDT priprema finansijsku istragu protiv Grandovaca zbog šverca cigareta!

Published

on

Specijalno državno tužilaštvo (SDT) priprema se da započne finansijsku istragu u predmetu protiv takozvane ekipe iz Granda, zbog međunarodnog šverca cigareta, saznaju Vijesti nezvanično.

Više osoba uhapšeno je velikoj akciji pripadnika Specijalnog policijskog odjeljenja (SPO), a kao jedan od navodnih organizatora krijumčarenja označen je Aleksandar Aco Mijajlović, neformalni suvlasnik kompanije Bemaksa.

Istražiteljima, tvrde upućeni, predstoji ogroman posao da isprate trag novca i utvrde na koga se sve vodi milionski vrijedna imovina koja se dovodi u vezu sa osumnjičenima i povezanim licima…

Mijajlovićevog imena zvanično nema u toj firmi, iako godinama slovi za suvlasnika tog građevinskog giganta.

On je jedini vlasnik firme “Easy Drive”, koja je registrovana 2007. godine za iznajmljivanje automobila – renta kar, ali se bavila i građevinarstvom.

Ta firma imala je nekoliko višemilionskih poslova povezanih sa firmom “Bemaks” i Prvom bankom. Registrovana je na istoj adresi kao i “Bemax”, “Genex” i više drugih povezanih firmi.

Prema podacima iz registra firma je za period 2020, 2021. i 2022. godine ostvarila neto profit od 1,9 miliona eura.

Prema podacima iz katastra, u vlasništvu firme je i 1.000 kvadrata poslovnog prostora u Podgorici, veliki zemljišni kompleks i hale u Podgorici gdje je bila fabrika “Titeks”, preko šest hiljada kvadrata zemljišta u Miločerskom parku…

Stečajna uprava “Vektre Montenegro”, bivše kompanije biznismena Dragana Brkovića, u septembru prošle godine saopštila je da je za 9,6 miliona eura prodala dio imovine firmi “Easy Drive”. Mijajlovićeva firma je tada za devet miliona eura postala vlasnik 29.000 kvadrata zemljišta kod bivše fabrike Titeks i bivšeg “Vektrinog” poslovnog prostora u Baru vrijednog skoro 600 hiljada eura.

Ta Mijajlovićeva kompanija se u novembru 2021. uknjižila na veliki zemljišni kompleks od 6.286 kvadrata u Miločerskom parku koji joj je prodala Prva banka. Riječ je o zemlji koju je banka preuzela prije više od deceniju od firme “San Investments”, iza koje stoji srpski biznismen Stanko Cane Subotić, jer nije vratila kredit od 2,2 miliona eura. “Easy Drive” je nakon preuzimanja ovog zemljišta na 250 metara iznad obale između Kraljeve i Kraljičine plaže u Miločeru, upisao hipoteku u korist Prve banke od 5,1 milion eura na ime isplate kupoprodajne vrijednosti do oktobra 2024. godine. Na ovim parcelama upisana je i zabilježba restitucije koju traži Aleksandar II Karađorđević.

Firma je do prije dvije godine bila i vlasnik osam stanova od 45 do 106 kvadrata i šest garaža u luskuznom turističko-stambenom naselju Kostanjica. Te nekretnine sada se vode na “Bemax”. Riječ je o naselju “Boka Projekt” koji se nalazi kod ostrva Gospa od Škrpjela, zbog kojeg je UNESCO-a pokrenuo postupak brisanja Kotora sa liste svjetske baštine.

Da je riječ o višemilionskoj imovini pokazuje i podatak da je u katastru 2015. godine na nju bila upisana založna izjava – hipoteka jer je Prva banka dala garanciju od 6,3 miliona eura firmi “Easy Drive”. Korisnik garancije je bila firma CRBC.

Nevladina organizacija MANS je 2019. godine, po Zakonu o slobodnom pristupu informacijama, od kompanije Monteput tražila kopiju podizvođačkog ugovora i svih aneksa između CRBC i “Easy Drive” u vezi s izgradnjom autoputa Bar Boljare. Iz Monteputa su MANS-u tada odgovorili da oni nemaju uvid u podizvođačke ugovore, ali su potvrdili da je tadašnje Ministarstvo saobraćaja i pomorstva izdalo saglasnost za angažovanje ovog podizvođača.

Mijajlovićevog imena zvanično nema u firmi Bemax, iako godinama slovi za suvlasnika tog građevinskog giganta. On je, međutim, direktor kompanije “Alec Montenegro”, čiji je osnivač Bemax, koja je osnovana 2013. godine, posluje sa gubitkom (u 2022. od tri i po hiljade eura) i nema značajnu imovinu.

Takođe, član je Upravnog odbora firme “Arena B”, čiji je osnivač takođe Bemax, koja posluje sa gubitkom (u 2022. od 419 hiljada eura) a najznačajnija imovina je oprema od pet miliona eura.

Mijajlović je ovlašćeni zastupnik i firme “S & I Invest”, čiji je vlasnik Bemax. “S & I Invest” prema finansijskim iskazima posluje sa gubitkom (u 2022. od 372 hiljade), a skoro jedina imovina su im avansi za nekretnina od 14,6 miliona eura. U iznosu od 14,2 miliona eura imaju dug prema “matičnom i zavisnim pravnim licima”.

Mijajlović je i izvršni direktor firme “Monte Media FZCO” iz Danilovgrada, čije je sjedište u Bandićima, Opština Danilovgrad. Ova firma je osnovana 2022. godine i tada je imala gubitak u poslovanju od 28 hiljada eura. Najznačajnija imovina kompanije su avansi za nekretnine od 1,4 miliona eura, a u iznosu od 1,3 miliona eura ima dugove “prema matičnom i zavisnim pravnim licima”.

Mijajlović je do 2018. godine bio je sa Rankom Ubovićem suvlasnik kompanija “Hidroenergija Montenegro”, koja na sjeveru Crne Gore ima deset malih hidroelektrana. Sadašnji vlasnici su Ranko Radović Oleg Obradović. Ova kompanija do prije dvije godine imala je siguran otkup električne energije od oko osam miliona eura godišnje, od novca kojeg plaćaju svi građani preko računa za struju. Kompanija je nakon toga istupila iz ovog sistema i prešla na berzansku prodaju struje zbog većih cijena.

Drugi uhapšeni Golub Vojinović i Dejan Jokić suvlasnici su po 25 odsto firme “D&G” iz Podgorice, koja je registrovana za trgovinu pićima. Druga dvojica suosnivača su Saša Pekić i Boris Gačević. Ta firma je osnovana 2021. i u toj i narednoj godini ostvarila je gubitak od 30 hiljada eura.

Golub Vojinović je sa Vukašinom Vojinovićem vlasnik kompanije “Lupo D’Argento” čije je sjedište na Cetinjskom putu u Podgorici, a ta firma vlasnik je istoimenog restorana na Žabljaku na koji je do 2020. godine imala dozvolu Agencije za duvan za prodaju na malo duvanskim proizvodima.

Prema podacima iz katastra, ta firma nije vlasnik imovine, a u 2022. godini imala je neto profit od tri hiljade eura.

Cijela “Bemaxova” imperija firmi na adresi “Studentska 2A”

Kompaniji Bemax zvanična adresa je Ulica studentska 2A, na kojoj se nalazi još 13 firmi od kojih je 11 direktno povezano sa ovom kompanijom.

Ta ulica se pruža od prvog kužnog toka kod poslovnog centra “BIG” (bivša Delta) do Novog studentskog doma. “Vijesti” juče nisu mogle da pronađu tu adresu.

Na toj adresi je i zvanično sjedište “Bemaxa”, koja je u posljednje tri godine imala zvanični neto profit od 51 milion eura, kapital od 150 miliona. Prethodni, kako je i sam priznao, formalni vlasnik Veselin Kovačević je u julu 2022. godine firmu prodao Ivanu Uboviću, sinu Ranka Ubovića, za svega 750 hiljada eura.

Na toj adresi je i sestrinska firma “Genex.me” koja se sada vodi na Vlajka Dedića, kao i “Genex PG” koja se vodi na Sretena Lakušića.

Tu je sjedište i firmi čiji je Mijajlović vlasnik ili direktor “Easy Drive” i “S & I Invest”.

Na ovaj adresi je i firma “M portal” koja ima i istoimeni portal, koji slovi za mediji blizak bivšem režimu. Zvanični vlasnik firme je Zoran Vujičić, a prema stranicama portala, glavni sponzor je Bemax.

Tu je sjedište i kompanije “Gufo” registrovane za usuge hotelskog smještaja. Njen vlasnik je Željko Garić Beli, koji je kao fizičko lice jedini osnivač Ženskog košarkaškog kluba “Budućnost Bemax”.

Ta kompanija svojevremeno je, nekretninama vrijednim 4.645.000 eura, garantovala za uhapšenog bezbjednjaka Petra Lazovića.

Na toj adresi je i firma “Montim” registrovana za vađenje ruda i kamena, kao i “First Real Estate Management 3”, registrovana za promet nekretninama, a obje su u vlasništvu Bemaxa.

Tu se nalaze i “Future Hidro” i “Future Sun”, registrovane za proizvodnju električne energije, a njihov vlasnik je Ivan Ubović.

Tu je i firma “Saprom”, registrovana za hranu, piće i duvanske proizvode, u čijoj upravi su do 2015. godine bili Mijajlović i Ranko Ubović, a sadašnji većinski vlasnik je Sreten Lakušić.

Izvor: VIJESTI

Nastavi Citanje

Glas naroda

Kovač: Južna Koreja prva tražila izručenje Do Kvona!

Published

on

Ministar pravde Andrej Milović dostavio je sudu neistinitu informaciju o tome ko je prvi tražio izručenje Do Kvona, da li Južna Koreja ili SAD, prenio je portal Borba a potom otvrdio i bivši ministar pravde Marko Kovač!

Kovač je saopštio da je Južna Koreja prva tražila da Do Kvon bude njima izručen!

„U odnosu na pitanja koja ste postavili, bez namjere da na bilo koji način utičem na odluku suda u ovom predmetu, ali svjestan značaja samog postupka, svih okolnosti koje ga okružuju, kao i činjenice da je postupak dominantno trajao u toku mog mandata, ukazujem da je Ministarstvo pravde Republike Koreje prvo dostavilo molbu za izručenje u postupku ekstradicije državljanina Republike Koreje Do Kvona“, rekao je Kovač Vijestima.

Kako je naš portal jutros pisao ministar Milović je dostavio informaciju da je prvo SAD tražila izručenje. Međutim, u spisima predmeta postoji dokaz da je Južna Koreja nekoliko dana prije SAD dostavila zahtjev za izručenje.

“Primili smo odluku Višeg suda u Podgorici o izručenju našeg klijenta Sjedinjenim Američkim Državama. Odluka je nezakonita, kao i prethodne dvije koje je ukinuo Apelacioni sud Crne Gore. Nije nam poznato da bilo gdje u svijetu Ministar pravde može podučavati sud kako se primjenjuje Zakon i kakvu odluku treba da donese, kao što je to slučaj kod nas u Crnoj Gori. Takođe, prilikom donošenja ovakve odluke, sud nije provjeravao tačnost činjenica koje mu je dostavio Ministar pravde, iako u spisima predmeta ima dokaze da se radi o lažnim podacima. O tome ćemo se detaljno izjasniti u žalbi na odluku o izručenju. Ubijeđeni smo da ovakva nezakonita odluka ne može opstati pred Apelacionim sudom, kao ni prethodne dvije nezakonite odluke, kazali su branioci Do Kwona, advokati Goran Rodić i Marija Radulović.

Nastavi Citanje

Glas naroda

Kavčani o biznismenu koji je naručio prebijanje Jevrema Brkovića: Uzeo je milione, treba da ga “okinemo” parom dobro!

Published

on

Pripadnici kavačkog kriminalnog klana prebrojavali su koliko je miliona eura zaradio biznismen koji je navodno organizovao napad na Jevrema Brkovića i dogovarali kojom cifrom da ga ucjenjuju. Istovremeno, planiraju da i njegovog nekadašnjeg tjelohranitelja iznudom navedu da im preda nekoga od glavnih igrača škaljarske zločinačke organizacije.

“Treba da ga o’kinemo dobro tu parom, pa onda kad uđe u kolo, ne puštati ga”, navodi u jednoj od poruka Mario Milošević.

Iz prethodne komunikacije policajca Ljuba Milovića i šefa te kriminalne grupe Radoja Zvicera proizlazi da oni znaju ko je sve učestvovao u napadu na književnika, kada je ubijen njegov tjelohranitelj Srđan Vojičić.

Pisac je napadnut 24. oktobra 2006. godine, ispred zgrade u kojoj je živio. Pokušavajući da ga zaštiti od napadača naoružanih metalnim palicama i vatrenim oružjem, stradao je Vojičić.

Nakon 14 godina od zločina, Zvicer sagovornicima na tada kriptovanoj telefonskoj aplikaciji, objašnjava da zna sve detalje o napadu i napadačima, a isto tvrdi i tadašnji policajac Milović.

Zvicer dodaje da će im sve napismeno potvrditi i optuženi za saučesništvo u tom krivičnom djelu Željko Vuković, kojeg je u Istražnom zatvoru “saslušavao” njihov prijatelj Milošević.

Milošević, koristeći nadimak Hladni, šalje Zviceru poruku u kojoj mu objašnjava da je svojevremeno pitao jednog bivšeg policajca šta zna o tom slučaju, ali da mu je ovaj odgovorio da nema ništa s tim.

“Pitam ja davno M… za Žutog, kao tu je, treba li što kaže – ne, ne, nemam ja veze sa tim, ali fala brate kao da imam, zamisli džukelu”, piše Milošević.

“E, pa sad mu pošalji jednu sliku đe se on pominje, da ga imaš u šaci, nikakvi su”, odgovara Zvicer pod nikom Born.

Potom sugeriše da Milošević toj osobi pošalje i inkriminišuće podatke o njegovom bratu, a ovaj odgovara da hoće, ali nakon što im optuženi sve lijepo ispiše…

“’Oću samo da mi ispiše sve, da im ne damo šansu da reaguju i da prebace Žutoga, još dan – dva da se strpimo, da imam sve pisano”.

“Mogu ga prebaciti đe ‘oće, samo neka on nakiti toga”, poručuje Zvicer.

Onda se saglase da im osoba kojoj će poslati fotografije, može isporučiti nekoga od visokopozicioniranih članova škaljarskog kriminalnog klana – Milića Minju Šakovića ili Marka Ljubišu Kana.

“Može nam on predati Minju”, govori Zvicer.

“Može i Minju i Kana kad se nalaze onamo u Reževiće kod crkve, da oko postavimo, samo javi đe će se naći”, odgovara Milošević.

Zvicer potom objašnjava da se najprije mora završiti “pisanija” prema planu, a onda sa tim informacijama kreću na biznismenovog nekadašnjeg tjelohranitelja.

“Onda idemo prvo na…, on će da nam završava to sa bradom i ide za pare, tu nemamo rizika”, konstatuje šef kavčana.

Hladni potom objašnjava da je biznismen dobio neki spor preko supruge, vrijedan šest miliona i da prodaje dio svoje poslovne imovine.

“… Dobio je na ženu neki spor 6m i prodaje onaj … 3m, brada to sad uzima u ruke u ove mjesec dana, puta sve što ima još, treba da ga okinemo dobro tu parom pa onda kad uđe u kolo, ne puštati ga”, poručuje Milošević i dodaje da sve to urade preko njegovog tjelohranitelja.

Zvicer je kompletnu komunikaciju između njega Miloševića, slao policajcu Miloviću.

“Mogu da ga nagrdim… On je platio da se šipka Jevrem, pa su ubili onog Vojičića”, šalje Zvicer.

Milović odgovara da je to tačno i dodaje da su ti bili i saradnici tog biznismena, koje pominje prezimenom.

“Jeste, tu je bio i …”, odgovara Zvicer, pominjući i treću osobu – nekadašnjeg čuvara tog poslovnog čovjeka.

“Jeste, … je mislim pucao…Nego sam zaboravio”, konstatuje Milović.

Zvicer potom objašnjava da je optuženi Vuković u zatvorskoj sobi “kod naših” i da je sastavio izjavu:

“Eto ga u sobu kod naših, sastavio je izjavu… Neka … traže pare”, poručuje šef kavčana, navodeći ime biznismena.

Iz Specijalnog državnog tužilaštva (SDT) nisu odgovorili na dva seta pitanja Vijesti o zločinu iz 2006. godine, da li su saslušali biznismena koji se pominje u Skaj aplikaciji ili ostale o kojima pričaju Zvicer, Milović i njihovi saradnici.

VEZE POLITIKE I KRIMINALA

Brković je na trinaestu godišnjicu ubistva Vojičića, izjavio da je motiv napada i likvidacije njegov roman Ljubavnik Duklje, u kojem je pisao o vezama tada vladajuće političke i biznis elite sa organizovanim kriminalom.

Zbog sumnje da je učestvovao u tom krivičnom djelu, Vuković je uhapšen dan nakon trinaeste godišnjice – 25. oktobra 2019. godine.

Viša državna tužiteljka Lepa Medenica tada je saopštila da su “intenzivne aktivnosti, prikupljene informacije i forenzički podaci” doveli do rasvjetljavanja tog zločina.

Istog dana tadašnji pomoćnik direktora Uprave policije Enis Baković saopštio je da Vuković nije direktni izvršilac ubistva.

Tom Podgoričaninu sudi se u ponovljenom postupku, a prema optužnici on je 24. oktobra 2006. godine, u Ulici obala Ribnice, “sa još dva lica, po prethodnom dogovoru, umišljeno pokušao da ubije više osoba”.

“Okrivljeni je sa dva NN lica, naoružani pištoljem i metalnim šipkama, došao u Ulicu obala Ribnice u neposrednoj blizini broja 8, gdje se u mraku skrivao sa njima, čekajući dolazak oštećenog Brkovića i Vojičića, koji je bio u funkciji njegovog obezbjeđenja, znajući da moraju doći na to mjesto jer oštećeni Brković tu stanuje. U trenutku kada su oni došli vozilom ‘audi A6’, okrivljeni Vuković zajedno sa jednim NN licem, napali su Brkovića šipkama, tako što je zamahnuo i zakačio ga po glavi, ali je u daljem napadu bio spriječen, jer je Brković uspio da mu otme šipku i da ga obori, a za to vrijeme ga je NN lice udaralo metalnom šipkom u glavu i tijelo. Kada je Vojičić krenuo da pomogne Brkoviću, drugo NN lice je odmah u Vojičića, iz pištolja nepoznate marke, ispalio dva hica, od kojih je nastupila smrt”, piše u optužnici…

Novac za plaćenike u kutiji C vitamina

U pisanoj izjavi, za koju Zvicer tvrdi da je Vuković dao Miloševiću, taj optuženi opisuje da su tek dan nakon zločina saznali da su napali književnika i da je Vojičić stradao.

“Sjutra saznajem da smo prebili Jevrema Brkovića i da je ovaj momak umro. Mi, po dogovoru, drugi dan se sastajemo kod škole Božidar Vuković, u borove, ali **** ne dolazi, niti se javlja na telefon. Posle nekoliko dana ja odlazim na kuću kod **** *********, njega nema. Kako ga nije bilo, ja sam bio kući i posle par dana on je naišao mojom ulicom i kroz prozor ubacio kutiju dugačku, okruglu, od C vitamina i u njoj je bilo 1.100 eura, 100 eura više nego što smo se dogovorili, on je to bacio i nije stajao. Posle toga se nismo gledali i kad se sretnemo izbjegavao je susret”, navodi se u izjavi.

Izvor: VIJESTI

Nastavi Citanje

U Trendu