Connect with us

Glas naroda

New York Times: Poruke sa Sky aplikacije ubrzale pad Mila Đukanovića

Published

on

Kada su policijske službe u zapadnoj Evropi razbile ‌‌šifrovanu telefonsku aplikaciju popularnu među trgovcima drogom, poruke koje su dešifrovali iz balkanske države Crne Gore pružile su šokantne dokaze o državi zarobljenoj zločinom, piše „New York Times“.

Tekst je napisao novinar Endrju Higins, prenosi portal RTCG.

Opisuje se kako je jedan crnogorski policajac razgovarao o pošiljkama kokaina sa ozloglašenim kriminalnim bosom, a onda sin čelnice Vrhovnog suda nudio da utiče na presude i pomogne u švercu.

Piše i da je drugi policajac poslao fotografije vođi organizovane kriminalne grupe kako bi pokazao da je njegova policijska jedinica uhapsila članove rivalske bande. Jednoj žrtvi je zabio pištolj u grlo.

Poruke, koje su podijeljene tužiocima u Crnoj Gori 2021. godine, ali su postale dostupne tek prošle godine, pomogle su da se ubrza pad Mila Đukanovića (61), lidera s najdužim stažom u Evropi, do njegovog poraza na predsjedničkim izborima u aprilu, navodi „New York Times“.

Godinama su se kovitlale glasine o dosluhu Đukanovića sa kriminalcima, što je on uvijek negirao.

Bilo je evidentno da su institucije zarobljene korupcijom i organizovanim kriminalom – rekao je Đukanovićev nasljednik Jakov Milatović u intervjuu prošlog mjeseca, prvog dana na poslu na mjestu predsjednika u Podgorici, glavnom gradu.

‌Novi predsjednik, bivši ekonomista Evropske banke za obnovu i razvoj, školovan na Oksfordu, rekao je da je došlo vrijeme da se prestane sa slijeganjem ramenima kao odgovor na „široko rasprostranjenu percepciju da je cijeli sistem korumpiran”.

Sve je krenulo od vrha i taj vrh je politički poražen – rekao je Milatović, obećavajući da će očistiti pravosuđe i policiju, imenovati novog guvernera Centralne banke i okončati, kako je rekao, „državu zarobljenu kriminalcima“.

Koliko daleko on može ići zavisi u velikoj mjeri od toga da li će parlamentarni izbori 11. juna potvrditi političko slabljenje Đukanovića.

Taj proces je počeo prije tri godine kada je njegova ranije nepobjediva vladajuća partija izgubila kontrolu nad parlamentom, i moć da imenuje ministre odgovorne za sprovođenje zakona – navodi se u članku.

U četiri oka, evropske diplomate su se dugo žalile na probleme u Crnoj Gori, ali su rekli da „malo toga mogu da urade“.

To je djelimično bilo zato što su Sjedinjene Države bile fokusirane na to da se zemlja pridruži NATO-u, uprkos „protivljenju proruskih neprijatelja Đukanovića“, i nije ih zanimalo da mnogo ljuljaju.

Crna Gora, zemlja sa lijepim planinama, prekrasnim plažama i samo 625.000 ljudi, nalazi se na posljednjem dijelu obale Mediterana koja nije već bila u alijansi

Bilo je i oskudnih čvrstih dokaza o dosluhu sa kriminalcima, barem dok se policija nije infiltrirala u aplikaciju za razmjenu poruka Sky ECC, koja se ugasila nakon što su ‌Sjedinjene Američke Države 2021. godine optužile njene rukovodioce za prevare.

Po dešifrovanim porukama upućenim tužiocima u Podgorici postupljeno je tek prošle godine, kada su procurile u lokalne medije i dovele do talasa hapšenja ljudi koji su se nalazili pomenuti u porukama, a svi su imenovani tokom duge vladavine Đukanovića.

Među njima je bila i dugogodišnja predsjednica Vrhovnog suda Vesna Medenica, njen sin Miloš, državni tužilac, i nekoliko policajaca, uključujući još jednog čestog korisnika Sky ECC aplikacije Petra Lazovića, sina bivšeg šefa Odjeljenja za borbu protiv organizovanog kriminala.

‌- Da su crnogorski kriminalci, neki od njih basnoslovno bogati zahvaljujući trgovini kokainom i švercu cigareta u Evropu, potčinili djelove policije i pravosuđa, godinama je bila javna tajna, ali su „bili nedodirljivi“ – rekao je premijer Crne Gore Dritan Abazović, pa nastavio:

Narko karteli i šverceri cigareta napravili su mrežu koja je finansirala političke partije, političke partije su dobile vlast i kriminalci su se osećali prijatno. Ali, poslije nedavnih promjena sve se sada ruši – kazao je Abazović, a prenio „New York Times“.

Đukanović je dugo negirao da ima veze sa organizovanim kriminalom, odbacujući takve optužbe kao djelo njegovih političkih neprijatelja i dezinformacije koje su proizvele Srbija i Rusija, koje su obje želele da on nestane zbog njegove podrške NATO-u, kome je Crna Gora pristupila 2017. godine.

Milatović, novi predsjednik, takođe snažno podržava NATO, iako neki od njegovih pristalica ne.

Zdravko Begović, predsjednik Advokatske komore Crne Gore i branilac Vesne Medenice, rekao je da je njegova branjenica okrivljena za grijehe njenog sina, koji je možda obećao gangsterima da bi preko svoje majke mogao da preokrene snagu pravde u njihovu korist.

Ali nema dokaza da je ikada razgovarala sa tim ljudima ili da im je uzela novac – rekao je Begović.

Majka, za razliku od sina, zavisnika od kokaina, dodao je, nikada nije koristila aplikaciju Sky ECC.

Milatović je odbio da kaže da li bi želio da se njegov prethodnik procesuira, rekavši samo da Đukanović, kao bivši predsjednik, „može da ima kancelariju, auto i naknadu, ali da nema imunitet.

Đukanović je demantovao glasine da planira da se preseli u Dubai, rekavši na oproštajnoj konferenciji za novinare da nije uradio ništa loše i da će ostati u Crnoj Gori. Italijanski tužioci koji istražuju mafiju, sumnjičili su Đukanovića da je vodio šemu za šverc cigareta prije skoro 20 godina, ali su odustali od planova da ga krivično gone nakon što je Crnu Goru vodio ka nezavisnosti od Srbije 2006. godine, što mu je dalo imunitet, jer ga je učinio liderom suverene države – piše „New York Times“.

Društvo

POTVRĐENO DA JE SVE BILA FARSA: Oslobođeni svi optuženi u slučaju “Državni udar”

Published

on

Andrija Mandić, Milan Knežević i ostali oslobođeni su optužbi u predmetu poznatom kao “državni udar”, odnosno pokušaj terorizma na dan parlamentarnih izbora 2016. godine.

Presudu je izreklo Vijeće Višeg suda u Podgorici na čijem je čelu Zoran Radović.

Radović je kazao u obrazloženju presude da su od sveg naoružanja u Crnu Goru, uneseni samo dva mobilna telefona marke “lenovo”.

Sudija je kazao da nisu dokazani navodi optužnice da je svjedok saradnik Saša Sinđelić ušao u Moskvu i da se sastao sa organizatorom kriminalne rganizacije Eduardom Šišmakovim.

Iz dopisa Ruske Federacije je utvrđeno da Sinđelić nije prošao pasošku kontrolu i da nije prešao granicu.

“Tako da nije dokazano da je Sinđelic bio u Moskvi”, rekao je Radović.

On je kazao da odlazak Mandića u Kneževica u Moskvu je bio na poziv partije Jedinstvena Rusija “i da nije bilo ništa konspirativno”.

Oružje koje je pronađeno u kući na teritoriji Podgorice, bilo je uzeto na revers iz policije, a ne za pripremu napada na Skupštinu Crne Gore.

“Vijeće je vidjelo ko su optuženi, Dušić, Maksić, Branka Milić, da su to ljudi u poodmaklim godinama” rekao je sudija.

Na izricanju današnje prvostepene presude nije bilo nikog iz specijalnog tužilaštva.

Riječ je o ponovljenom postupku, nakon što su prvom presudom svi osumnjičeni, među kojima su i lideri današnje koalicije “Za budućnost Crne Gore”, Andrija Mandić i Milan Knežević osuđeni na ukupno 70 godina zatvora.

Ta je presuda poništena prije tri godine u Apelacionom sudu i naložen je ponovljeni postupak.

Specijalni tužioci Zoran Vučinić i Siniša Milić predložili su sudu da se organizatori kriminalne grupe ruski državljani Eduard Šišmakov osudi na 15 godina zatvora, a Vladimir Popov na 12 godina.

Zatražili su da se bivši komandant srpske Žandarmerije Bratislav Dikić osudi na jedinstvenu kaznu od osam godina zatvora. Za Predraga Bogićevića i Nemanju Ristića predloženo je u završnoj riječi kazna od po sedam godina zatvora.

Za lidere bivšeg Demokratskog fronta (DF) Andriju Mandića i Milana Kneževića, tužioci su zatražili po pet godina zatvora.

Za okrivljenu Branku Milić je bila predložena kazna od strane tužilaštva tri godine zatvora, dok je za Milana Dušića i Srboljuba Đorđevića zatraženo po godinu i šest mjeseci, a za Dragana Maksića godina i devet mjeseci zatvora.

Za vozača bivših lidera DF-a Mihaila Čađenovića, tužilac je tražio godinu i šest mjeseci zatvora.

Za Kristinu Hristić je bilo predloženo izricanje uslovne kazne.

(Vijesti)

Nastavi Citanje

Društvo

Katnić izgubio parnicu sa Crnom Gorom, mora da vrati 11,525 eura

Published

on

Bivši glavni specijalni tužilac Milivoje Katnić mora državi da vrati 11.525,67 eura, uz zakonske kamate, jer je 2017. kao tadašnji glavni specijalni tužilac bio odgovoran za štetu nastalu zbog povrede prava ličnosti advokata Gorana Rodića, Siniše Gazivode i Marije Radulović. To je saopšteno danas iz Osnovnog suda u Podgorici.

Država je tužila Katnića u oktobru 2022. godine, nakon što je troje advokata dobilo pravosnažnu presudu da im je Specijalno tužilaštvo povrijedilo prava na privatnost, jer je u julu 2017. objavilo saopštenje i prateći dokument na svojoj internet stranici, pod nazivom “Specijalno državno tužilaštvo predstavlja oblike specijalnog rata”.

“Prvostepenom presudom Osnovnog suda u Podgorici obavezan je tuženi M. K. da na ime regresne naknade isplati Državi iznos od 11.525,67 eura, sa zakonskom zateznom kamatom od dana 25.02.2022. godine, pa do konačne isplate, u roku od 15 dana od dana pravosnažnosti presude”, navode u saopštenju,

U obrazloženju presude sud navodi da je Katnić, kao rukovodilac Specijalnog državnog tužilaštva, prilikom objave saopštenja i pratećeg dokumenta na internet stranici Specijalnog državnog tužilaštva 17.7.2017. godine, pod nazivom “Specijalno državno tužilaštvo predstavlja oblike specijalnog rata”, postupao sa namjerom da advokatima prouzrokuje štetu

“Budući da je bio svjesan da preduzetom radnjom – objavljivanjem sopštenja i sadržine telefonske prepiske advokata i klijenata, koja je pribavljena pretresanjem mobilnih telefona, koji su prethodno privremeno oduzeti pretresom advokatske kancelarije “R.”, u fazi postupka kada isti još nisu saslušani u svojstvu osumnjičenih, bez njihovog pristanka i bez odluke suda da se ista javno objavi, može narušiti njihova zakonom zaštićena prava ličnosti, pa je pristao na posledicu koja je uslijed toga nastupila, a to je povreda prava na zaštitu privatnog života, na psihički (duševni integritet), prava na čast, prava na ugled, prava na prepisku i lične zapise, kao prava ličnosti”, navode iz suda.

Sud je imao u vidu da je Katnić u uvodnom tekstu saopštenja naveo da prezentuje materijal koji je izuzet po naredbi sudije zbog sumnje da je advokat Rodić podstrekivao na davanje mita predstavnike kompanije “A.”, međutim, zaključci koji prate sadržinu telefonske prepiske, nijesu bili predstavljeni kao osnovi sumnje, već kao izvjesne činjenice koje proizilaze iz prikupljenih dokaza.

“Po ocjeni suda javno objavljivanje telefonske korespodencije između advokata i klijenata, ne opravdava cilj koji je naveden u saopštenju – radi objektivnog informisanja javnosti i sagledavanja oblika i formi specijalnog rada, kao ni cilj na koji se tuženi pozivao tokom postupka – ispravljanje netačnih informacija u javnosti, budući da je tuženi kao Glavni specijalni tužilac imao pravo i obavezu da u odgovarajućem sudskom postupku zaštiti svoj integritet, kao i integritet tužilaštva, a ne da mimo krivičnog postupka objavljije telefonsku korespodenciju do koje se došlo pretresom”, dodaje se u saopštenju.

U obrazloženju odluke se dalje navodi da tužilaštvo treba da informiše javnost o svom radu, ali ne na način kojim se krše osnovna ljudska prava, pri čemu se mora voditi računa o interesima morala, privatnog života, nacionalnim i vjerskim osjećanjima, u svakoj fazi tužilačke aktivnosti, potrebi za ravnotežom između interesa javnosti da dobije informacije i zaštite privatnosti, časti i integriteta ličnosti, te da državni tužilac uvijek treba da vodi računa da lica koje su uključena u predmet budu adekvatno zaštićena.

Dakle, Katnić je zaštitu za sebe i institucije, te zaštiitu od ometanja u srovođenju pravde i otkrivanja učinilaca krivičnih djela, koje u saopštenju navodi kao razlog objave istog, da traži drugim putem u odgovarajućem sudskom postupku.

Umjesto toga on je odlučio da, protivpravno, javno na sajtu Specijalnog državnog tužilaštva objavi telefonsku komunikaciju između advokata  i klijenata, bez njihovog pristanka, koja je praćena komentarima i zaključcima SDT-a, što ukazuje da je tuženi prilikom objavljivanja spornog obavještenja postupao sa namjerom da navedenim licima prouzrokuje štetu u vidu povrede prava ličnosti.

“Takođe, sud je imao u vidu da su u predmetnom saopštenju i pratećem dokumentu korišćeni inicijali advokata i trećih lica, ali je isto bez uticaja na drugačiju odluku suda, budući da takva anonimizacija nije ispunila svoju svrhu, odnosno bila je nedovoljna za zaštitu privatnosti, jer se određivanjem zanimanja, kao i komentarima datim u saopštenju, lica na koja se odnosi predmetno saopštenje u krugovima u kojima se kreću jasno prepoznavala, te da je veliki broj medija objavio njegov sadržaj sa imenima lica na koje se sadržaj odnosi”, zaključeno je u saopštenju.

Izvor: ADRIA

 

Nastavi Citanje

Glas naroda

Ko stvara klimu da Predrag Šuković ponovo bude nečija meta?

Published

on

PIŠE: Mladen STOJOVIĆ, ADRIA

Rukovoditeljka Višeg državnog tužilaštva u Podgorici Lepa Medenica, obavijestila je nedavno javnost da je u tom Tužilaštvu formiran predmet za NN lice – počinioca pokušaja ubistva Predraga Šukovića u julu 2016. godine i to nakon što je srpski državljanin Radovan Aleksić, kao jedini osumnjičeni za to krivično djelo, oslobođen svih optužbi.

Iz navedenog je jasno da tužilaštvo ni nakon osam godina nije uspjelo da identifikuje napadača koji je u sred bijela dana, na očigled velikog broja građana, u centru Podgorce, pokušao da liši života aktuelnog šefa Specijalnog policijskog odjeljenja.

Objašnjenje tužiteljke Lepe Medenice je zanimljivo jer ukazuje na odnos nadležnih prema tom važnom predmetu koji može u krajnjem dovesti do dvojako lošeg rezultata, čak i da ne postoji takva namjera istražitelja, mada se ni ona ne može isključiti.

Prvo, tužilaštvo nema namjeru da riješi slučaj jer očigledno i dalje štiti nalogodavce i počinioce ovog krivičnog djela, a oni se, kako je Radovan Aleksic svojevremeno javno saopštio, nalaze u državnom vrhu i bezbjednosnom sektoru Crne Gore.

I drugo, svojim nečinjenjem tužilaštvo, svjesno ili nesvjesno, u sadašnjem vremenu stvara klimu koja dodatno pogoduje mogućem ugrožavanju lične bezbjednosti Predraga Šukovica budući da je šef SPO izlozen velikom riziku zbog poslova i funkcionalne dužnosti koju trenutno obavlja. Nadlezni organi koji se bave njegovom zaštitom bi to morali da imaju u vidu.

Da postoji odlučnost za pronalaženje počinilaca i nalogodavca tog krivičnog djela, tužilaštvo bi pokrenulo postupak protiv onih koji su montirali proces vođen protiv Radovana Aleksića, što bi dovelo do rješenja cijelog slučaja budući da su, kako tvrde dobro upućeni izvori, nalogodavci pokušaja ubistva Predraga Šukovica i nalogodavci montiranog procesa protiv Aleksica iste osobe. Posto Više državno tužilaštvo nema znanja i sposobnosti ili jednostavno ne želi da pronađe počinioce tog krivičnog djela, kao jedina adresa koja je može riješiti ovu situaciju nameće se vrhovni državni tužilac Milorad Marković, što bi sigurno, pored zadovoljenja pravde i gonjenja pravih počinilaca krivičnog djela, značajno ojačalo i ličnu bezbjednost Predraga Šukovića.

Preduzimanje mjera protiv odgovornih za teške zloupotrebe tokom vođenja ove istrage i planskog podmetanja krivičnog djela stranom državljaninu je neophodno kako se nikada više ne bi ponovile ovakve i slične situacije koje, prije svega, štete državi Grnoj Gori i njenom ugledu.

Podjsećamo, petogodišnji rad istražnih organa na rasvjetljavanju pokušaja ubistva Predraga Šukovica se završio potpunim fijaskom, odnosno obustavom istrage nakon pet godina i tužbom Radovana Aleksica protiv države Crne Gore.
Umjesto da se pristupilo identifikaciji počinioca krivičnog djela i preduzimanju drugih potrebnih mjera i istražnih radnji, tužioci Željko Tomković i Vesna Jovićević su, najvjerovatnije, po zadatku lica iz vrha režima Mila Đukanovića, pokrenuli tužilačku farsu u cilju zaštite stvarnog počinioca i nalogodavaca obračuna sa Radovanom Aleksicem, iz razloga koji, kako se pokazalo, nemaju nikakvih dodirnih tačaka sa Šukovicem niti predmetnim krivičnim djelom.

Ni tadašnji VDT Ivica Stanković nije ništa preduzeo da se ta farsa zaustavi iako je sa više adresa upozoravan da se radi o montiranom procesu koji je, kako je pukovnik Radovan Aleksić kasnije izjavio, pokrenula Vesna Jovićević po nalogu ” bliskog saradnika Mila Đukanovica”.

Uprkos brojnim javnim apelima tužioci Tomković i Jovićevićeva nisu saslušali bivseg premijera Duška Markovića na okolnosti njegovih poznatih izjava “da je poznat osnovni identitet počinioca” i da je “neko htio da ubije Šukovića da bi njemu nanio političku štetu”.

Markovićeva izjava je dosla i prije nego što je bilo ko osumnjičen za to krivično djelo i, što je najvažnije, i prije nego što je Radovana Aleksića, navodno, prijavilo lice iz Sarajeva, iako te prijave uopšte nije ni bilo, što je na kraju i utvrđeno.

Zbog svega toga se može postaviti pitanje – da li ovakvim odnosom prema ovom predmetu istražni organi i dalje, svjesno ili nesvjesno, stvaraju klimu koja može pogodovati ugrožavanju lične bezbjednosti Predraga Šukovića?

Nastavi Citanje

U Trendu